Рубрика: Մայրենի

Զնգացող լռություն

Լռություն, ձայն, որը արժեքավոր է շատ բառերից։ Լռել ու չխոսել, անձայն բացատրել, զգացնել տալ այն, ինչ ուզում ես ասել կամ ինչ զգում ես։ Երբեմն մենք խոսում ենք, սակայն երկրորդ բառից հետո հասկանում, որ խոսքերով չկարողացանք արտահայտել այն, ինչ պետք է։ Մեր զնգացող լռության մեջ թաքնված է մեր միտքը, մեր ասելիքը։ Ի՞նչն է ավելի արժեքավոր, լռել, թե՞ խոսել։ Չգիտեմ։ Երևի լռե՞լ, քանզի լռության մեջ է թաքնված ամենաթանկը, ամենակարևորը։ Հաճախ մարդիկ ցանկանում են խոսել, պատմել, ասել, սակայն չի ստացվում։ Իսկ այդ դեպքում ի՞նչ են անում, այո, լռում են, և լռելով ավելի լավ են հասկանում միմյանց հոգիները։ Հաճախ բառերը ստում են, սակայն լռությունը ո՛չ, նրա մեջ է ողջ ճշմարտությունը։ Դե իհարկե խոսել կարելի է, սակայն խոսելիս պետք է ասել այն, ինչը ավելի արժեքավոր կլինի ուղղակի լռելուց…

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s